تبليغاتX
کافه تهرون

کافه تهرون

راهنمای جاذبه هاي گردشگري تهران و برنامه ریزی سفر

در محل تئاتر شهرامروزی ، در گذشته ای نه چندان دور محلی به نام  " کافه شهرداری " قرار داشت که یکی از مهم ترین تفرج گاه های مردم پایتخت بود و تا سال های سال نام آن برسرزبان های پایتخت نشینان جاری بود .

در این محل عصرپنج شنبه و جمعه ها بازی سازان ونمایشگران ، سیرک بازان و معرکه گیران جمع می شدند تا از هنر نمایی آنها  تهرانی ها اوقات فراغت خود پر کنند و برای لحظاتی از دغدغه های روزانه به دور باشند .

 کافه شهرداری اواخر دهه سی تا اوایل دهه چهل یکی از مهم ترین پاتوق های روشنفکرانی چون " فروغ فرخزاد " و " جلال آل احمد " ،" دکتر نفیسی " وده ها متفکری بود که بعدها عرصه های مختلفی از فرهنگ وهنر این کشور را رقم زدند .

 گویند که در اوایل دهه ۴۰ خورشیدی گروهی نمایشی به فکر افتادند تا برای تهران یک سالن آمفی تئاتر دست و پا کنند و بعدها همین تفکر احداث سالن نمایشی برای پایتخت نشینان گسترش یافت تا اینکه بالاخره کلنگ تئاتر شهر تهران در سال ۱۳۴۶، در محل کافه شهرداری به زمین زده شد .

 طراحی این ساختمان به عهده شخصی به نام " امیر علی سردار افخمی" یکی از نام آورترین معماران ایرانی در آن دوره است . افخمی از شاگردان استاد " هوشنگ سیحون " بود و استاد سیحون و افخمی را از بنیان گذاران جریان معماری پیشروی ایران می دانند .

 مجموعه تئاتر شهر از ۵ تالار تشکیل شده . تالار های این مجموعه عبارتند از : تالار اصلی‏، تالار چهارسو ، تالار قشقایی، تالار سایه و کارگاه نمایش که در طبقه همکف و زیرزمین این ساختمان قرار دارد.

 گویند که  تئاتر شهر تهران شباهت ظاهری خیره ‌کننده‌ای با ساختمان " تالار بکمن"» در انستیتو تکنولوژی کالیفرنیا دارد.

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم دی 1388ساعت 14:41  توسط علیرضا عالم نژاد  | 

تاریخچه برج آزادی به سال ۱۳۴۵ شمسی بر می‌گردد. در این سال طرح یک نماد معرف ایران، بین معماران ایرانی به مسابقه گذاشته می‌شود و در نهایت طرح مهندس حسین امانت‌، بیست و شش ساله و فارغ‌التحصیل دانشگاه تهران برنده و برای ساخت انتخاب می‌شود. عملیات بنا برج آزادی در یازدهم آبان ۱۳۴۸ شمسی آغاز می‌شود و پس از بیست و هشت ماه کار‌، در ۲۴ دیماه ۱۳۵۰ با نام برج شهیاد به بهره برداری می‌رسید.

 معماری برج آزادی تلفیقی از معماری دوران هخامنشی، ساسانی و اسلامی است. این بنای سه طبقه، چهار آسانسور و دو راه پله و ۲۸۶ پلکان دارد. در محوطه زیرین برج آزادی چندین سالن نمایش، نگارخانه، کتابخانه، موزه و... قرار دارد. طول این بنا ۶۳ متر، ارتفاع آن از سطح زمین ۴۵ و ارتفاع از کف موزه ۵ متر است.

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم آذر 1388ساعت 14:6  توسط علیرضا عالم نژاد  | 

روشنفكران دوره‌ي قاجار، مدنيت يا civilization را از طريق به خدمت‌گرفتن سه عنصر جوامع مدني يعني روزنامه، مدرسه و تئاتر دست‌يافتني مي‌پنداشتند. اما اين سه عنصر ضروري بدون نيروي انساني، ابزار و بودجه بي‌معنا و مفهوم‌اند‌.

جامعه‌ي مدني نيازمند فعاليت هنري و فعاليت هنري نيازمند تشكيلات است. تشكيلات حامي هنرمندان مي‌بايد تقويت كننده‌ي ابعاد گوناگون آماده‌سازي بستر فعاليت، توليد و عرضه و مدافع حقوق آنان در اين جهات باشد. بنابراين خانه‌ي هنرمندان ايران در جهت تقويت جوانب گوناگون فعاليت‌هاي هنري و ايجاد و حمايت از تشكيلات هنري، در سال 1377 با بازسازي بنايي متعلق به دوران قاجار كه در زمان دومين جنگ ويرانگر جهاني توسط قواي متفقين به انبار مهمات و بعد از آن پادگان نظامي بود، به يک مرکز فرهنگي تبديل شد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه سوم آبان 1388ساعت 15:9  توسط علیرضا عالم نژاد  |