يكي ديگر از امامزاده هاي محله اتابك به نام امامزاده اهل بن علي مي باشد. كه ساكنين منطقه به آن اهل علي مي گويند . به محض اينكه در مورد تاريخچه و قدمت اين امامزاده اطلاعات دقيقي بدست بياورم تقديم دوستان خواهم كرد. از جمله نكات قابل توجه اين امامزاده نيز وجود قبرستاني با قبرهاي پراكنده است كه بيشتر قبرهاي آن به تاريخ 1320 خورشيدي به بعد مربوط مي شوند. در حياط اين امامزاده نيز مانند سيده ملك خاتون باغ و بوستاني است كه ساكنين محل به خصوص خانمها و كودكان از آن استفاده مي كنند. در یکی از عکسها دوست عزیزم مهندس صفایی به چشم می خورند.

 

يكي از دوستان خوب كافه تهرون خواسته بودند كه مطلبي در مورد اين امامزاده تهيه كنم . پنجشنبه گذشته فرصتي دست داد تا به اتفاق يكي از صميمي ترين دوستان نازنينم به نام مهندس شهاب صفايي استاد و مدرس دانشگاه در حوزه فناوري اطلاعات سري به محله اتابك و اين امامزاده بزنيم.

اين امامزاده در ابتداي خيابان غربي چهارراه اتابك قرار دارد و ايشان را منسوب به امام موسي كاظم عليه السلام مي دانند. اطلاعات زيادي در مورد قدمت اين امامزاده بدست نياوردم ولي نكته قابل توجه وجود قبرستاني با قبرهاي پراكنده در كنار اين امامزاده است كه بيشتر قبرهاي آن به تاريخ 1340 خورشيدي به بعد مربوط مي شوند. در كنار اين قبرها قبر دوتن از شهداي 15 خرداد 1342 نيز به چشم مي خورد.

تشكر فراوان ازسایت گلچهره www.biharfi.blogfa.com كه زحمت تهيه و ارسال اين مطلب را كشيده اند.

چشممان آنقدر به آیینه کاریها و زرق و برقی که معمولا در امام زاده ها و اماکن متبرکه تهران دیده می شود عادت کرده است که گاهی تصور نمی کنیم در همین تهران در مرکز شهر بقعه ای متبرک هست که رو به ویرانی می رود و بیشتر به مخروبه ای می ماند تا مکان معنوی و مقدس ! امروز تصادفا از آنجا عبور می کردم که متوجه شدم فقط روزهای دوشنبه امکان زیارت وجود دارد، شنیده بودم تابلو های مذهبی و تابلو فرش و اشیا دیگری که عموما قدیمی هستند تزیین گر این مکان هستند و همچین لوح کاشیکاری کوچکی که به 1311ه.ق مورخ میباشد در آنجا وجود دارد این بود که هم به قصد زیارت و هم سیاحت وارد شدم.امام زاده روح اله ، ساختمان کوچکی در جوار برج بزرگ مخابرات در میدان امام خمینی ، بنایی که شدیدا به مرمت نیاز دارد و متاسفانه مسولین از این امر غافل مانده اند! آنقدر کوچک که حتی زایرین روی فرشهایی که بیرون در قسمت حیاط پشتی ساختمان مخابرات که اکنون قسمتی از صحن امام زاده به حساب می آمد نشسته بودند. داخل که شدم فضای کوچکی برای زیارت بود اتاق تقریبا مخروبه و تاریکی که برای من شخصا احساس ترس ایجاد کرد تا معنویت روی دیوار تابلو فرش" و ان یکاد" و چند تابلو منبت دیگر نصب بود که به نظر قدیمی نمی آمد امکان حضور بیشتر در آنجا وجود نداشت و فقط متاسف شدم به خاطر بی توجهی یا هر دلیل دیگری که وجود داشت و این مکان بدین صورت رها شده بود...   

ليستي از امازاده هاي تهران به آدرس زير : http://www.imam-sadiq.net/sub/imz/index.htm

امام‌زاده پنج تن که مرقد پنج برادر به نام‌های سالم‌، ابوطالب‌، صائم‌، رحیم و حسین است‌ بر بالای تپه‌ای قرار دارد. آنها همگی پسران شیث‌، فرزند کاظم‌، فرزند علی‌بن‌الحسین زین‌العابدین‌(ع‌) هستند. 
بنای امام‌زاده تاریخی ۱۳۰ ساله دارد و دارای بقعه‌ای چهارگوش با پوشش گنبدی است‌. ضریح آن مشبک و معروف به جعفری و سبز رنگ است که به صورت مربع در عهد قاجاریه ساخته شده است‌.
امام‌زاده درسال ۱۳۷۶ ، بازسازی شد و مساحت آن به ۴۶۰ مترمربع افزایش یافت و تزیینات داخلی نیز به صورت آینه کاری درآمد.
گورستان عمومی لویزان نیز در کنار امام‌زاده پنج تن واقع شده و مساحت آن به ۳ هکتار می‌رسد.

آدرس : لویزان‌، خیابان شعبانلو

مدفن امامزاده اي از احفاد امام علي النقي عليه السلام.

آدرس : بين سه راه سيروس و چهارراه مولوي . خيابان غفاري ، كوچه امامزاده .

ويژگي خاص : وجود يكي از قديمي ترين آثار موجو در طهران قديم . قسمت اصلي يعني وسط يك در قديمي كه قدمت آن برمي گردد به سال 886 هجري قمري يعني 545 سال پيش. طبق كتيبه هاي موجود باني در ، استاد حسين بن پير علي حداد تهراني بوده است.

باني بناي فعلي : عيسي خان بيگلر بيگي در زمان محمد شاه قاجار به سال 1262 هجري قمري يعني 169 سال پيش.

آثار ديدني اين بقعه شامل :

صحن ورودي – گلدسته - حرم - در منبت كاري عتيقه با بيان ويژگي خاصش – ضريح امامزاده – پنجره كاشي و چلچراغ در قسمت بالاي ايوان .