کافه تهرون

در زمان شاه طهماسب صفوي : خندق كشي در اطراف تهران و ايجاد برج و بارو در اطراف تهران.

در زمان ناصريه : خندق كشي جديد ، از بين بردن برج و بارو و ساخت دروازه هاي اطراف تهران.

ـ با اين خندق كشي جديد مساحت بيشتري به محدوده شهر تهران اضافه گرديد.

 دروازه هاي اطراف شهر

در هر جهت 3 دروازه ساخته شد و يك دروازه بدون سقف هم با عنوان دروازه دودي ساخته شد.

 دروازه هاي شمالي :

1-     دروازه شمرون (پيچ شمرون فعلي ،محل تلاقي شريعتي و انقلاب )

2-     دروازه دولت (ايستگاه مترو دروازه دولت فعلي ، محل تلاقي انقلاب ، سعدي شمالي و مفتح)

3-     دروازه يوسف آباد (چهار راه كالج فعلي)

 دروازه هاي جنوبي :

4-     دروازه خاني آباد (محل تلاقي خيابانهاي خاني آباد و شوش)

5-     دروازه غار (حد فاصل بين خاني آباد و ميدان شوش)

6-     دروازه شاه عبدالعظيم (ميدان شوش ، ابتداي جاده شهر ري)

 دروازه هاي شرقي :

7-     دروازه خراسان (ميدان خراسان ، ابتداي جاده شهر ري )

8-     دروازه دولاب (سه راه شكوفه)

9-     دروازه دوشان تپه (انتهاي ژاله ، خيابان شهداي فعلي ، مشرف به ميدان ژاله)

 دروازه هاي غربي :

10- دروازه باغشاه (انتهاي سپه )

11- دروازه قزوين(ميدان قزوين)

12- دروازه گمرك (انتهاي اميريه رو به ميدان گمرك)

 دروازه هاي داخل شهر تهران

اين دروازه ها به منظور جداسازي ارگ سلطنتي از فضاي معمول شهري ساخته شده اند و دور تا دور محدوده ارگ قديم تهران را فرا مي گرفتند . شامل 9 دروازه بودند با نامهاي زير:

1- دروازه چراغ گاز    2- دروازه  ناصريه   3- دروازه باب همايون   4- دروازه علاء الدوله   5- دروازه باغشاه   6- دروازه لاله زار   7- دروازه ارگ   8- دروازه نو   9- سر در الماسيه

 منبع مطالعه و تحقيق : طهران قديم جعفر شهري

میدان اعدام (محمدیه) به سمت بافت تاریخی بازار در چهارراه گلوبندك، دومین كوچه به نام بازار دروازه نو و تودرتوهای آن، تو را به ششمین دروازه‌ی تهران قدیم كه توسط محمدشاه قاجار ساخته شده است، هدایت می‌كند.

هرچند هیچ نام و نشانی از این دروازه بر در و دیوارها باقی نمانده است، ولی اگر راه‌بلد باشی یا از قدیمی‌های شهر، كسی تو را همراهی كند، به‌راحتی از این تودرتوها كه شاید روزی ابتدای دروازه‌ی تهران بوده‌اند، به سه ستون آبی‌رنگ می‌رسی كه دو ستون از كمر به بالا در چشم‌اند و سومی هم از پایه‌ستون تا سر مناره دیده می‌شود، ولی بخش پایین آن بین دو مغازه قرار گرفته و فقط حدود پنج سانتی‌متر از آن به چشم می‌آید و اگر كاشی‌های آبی‌رنگ آن نبودند، شاید اصلا تشخیص داده نمی‌شد كه این ستون نیز بخشی از دروازه‌ی قدیمی این پایتخت ۲۰۰ ساله بوده است.

كارشناس فنی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان تهران دروازه‌ی محمدیه را به‌عنوان تنها دروازه‌ی باقی‌مانده در تهران و یكی از مهم‌ترین اسناد تاریخی پایتخت ایران دانست كه باید حفظ و نگهداری و حریم اطراف آن آزاد شود.  (برگرفته از سایت آفتاب)

تهران اولین بار در دوره صفویه دارای دروازه گردید. شاه طهماسب صفوی در دوران سلطنت خود به دلیل علاقه خاصی که به تهران و آب و هوای تمیز آن داشت دستور داده بود که دور تا دور شهر تهران را ارگی کشیده و شش دروازه بر روی آن بنا کنند. این ارگ دارای 114 برج به تعداد سوره های قران کریم بود و تا اوایل دوره ناصرالدین شاه همچنان پابرجا بود که در این زمان به طور کامل تخریب گردید و به جای آن تهران گسترش پیدا کرد و دارای دوازده دروازه گردید . این دروازه ها تا پایان حکومت قاجار باقی بودند و در دوره رضاشاه با گسترش تهران دستور تخریب آنها مانند بسیاری از آثار تاریخی تهران صادر گردید. در حال حاضر تنها دروازه ای که از تهران قدیم باقی مانده است دروازه محمدیه در نزدیکی میدان اعدام(محمدیه کنونی)  می باشد.